بانوی دریا

آدمی آدم است نه سخت چون سنگ و نه شکننده چون شیشه...! زمانی می رسد که دیگر بغض هایت را قورت نمی دهی...جلوی این و آن تظاهر به شادی نمی کنی...به جک های بی مزه ی دیگران نمی خندی...حسرت گذشته ها و نداشته هایت را نمیخوری...زمانی این جمله که چقدرخوب که اینقد آرام و بیخیالی دلت را خواهد زد...ولی باز هم سکوت می کنی...! یک روزی دیگر منتظر تلفن کسی نیستی...برای بودن کنار عزیزانت دست و پا نمی زنی...از بی وفایی و بی اعتنایی اطرافیانت گلایه نمی کنی...وقتی سرما دستانت را بی حس کرد بی تفاوت به راهت ادامه می دهی...

ادامه مطلب